بعضى به اجابت دعا و حل مشكلات زندگى ، ولى اين احتمال نيز وجود دارد كه منظور از بركات آسمانى ، بركات معنوى و منظور از بركات زمينى بركات مادى بوده باشد ، اما با توجه به آيات گذشته تفسير اول از همه مناسبتر است ، زيرا : در آيات گذشته كه مجازاتهاى شديد مجرمان و طغيانگران را شرح مىداد ، گاهى اشاره به فرود آمدن سيلاب از آسمان ، و طغيان چشمه‌ها از زمين ( همانند طوفان نوح ) و گاهى اشاره به صاعقه‌ها و صيحه‌هاى آسمانى ، و گاهى زلزله‌هاى وحشتناك زمينى شده بود ، در آيه مورد بحث اين حقيقت مطرح است كه اين مجازاتها واكنش اعمال خود آنها بود و گرنه اگر انسان پاك و با ايمان باشد به جاى اينكه عذاب از آسمان و زمين فرا رسد ، بركات خدا از آسمان و زمين بر او مىبارد ، اين انسان است كه بركات را تبديل به بلاها مىكند . [ 2 - معنى « بركات » ] 2 - « بركات » جمع « بركت » است و همانطور كه سابقا گفتيم ، اين كلمه در اصل به معنى « ثبات » و استقرار چيزى است و به هر نعمت و موهبتى كه پايدار بماند اطلاق مىگردد ، در برابر موجودات بىبركت كه زود فانى و نابود و بى اثر مىشوند . قابل توجه اينكه ايمان و تقوا نه تنها سبب نزول بركات الهى مىشود ، بلكه باعث مىگردد كه آنچه در اختيار انسان قرار گرفته در مصارف مورد نياز به كار گرفته شود ، فى المثل امروز ملاحظه مىكنيم قسمت بسيار مهمى از نيروهاى انسانى و منابع اقتصادى در مسير « مسابقه تسليحاتى » و ساختن سلاحهاى نابود كننده صرف مىگردد ، اينها مواهبى هستند فاقد هر گونه بركت ، به زودى از ميان مىروند و نه تنها نتيجه اى نخواهند داشت ، ويرانى هم ببار مىآورند ، ولى اگر جوامع انسانى ايمان و تقوا داشته باشند اين مواهب الهى به شكل ديگرى در ميان آنها در مىآيد و طبعا آثار آن باقى و برقرار خواهد ماند و مصداق كلمه بركات